Op 7 mei had ik mijn Chinese vriendinnetje uitgenodigd voor de lunch. Ze mocht ook bij ons komen zwemmen, maar ze kon niet zwemmen zei ze. Ik heb een broodje gemaakt met mozarella en tomaat (eerst even gevraagd of ze dat wel lustte). Toen ik er blaadjes basilicum van een plantje erop legde, stond ze met grote ogen verbaasd te kijken. Ze wist niet dat je dat kon eten. Toen ik Nederlande hagelslag op tafel zette, vroeg ze of het bruine rijst was, hihi. Ik heb haar dubbelzoute drop laten proeven. Vond ze niet lekker.
Van haar kreeg ik allemaal etenswaren uit China. Kruiden, flinterdunne noedels en verkruimelde varken. Het is een snack. Meteen proberen. Het ziet eruit al verkruimelde speculaas en het smaakt naar iets hartigs. Danku. We wisselen nog wat woorden uit in het Chinees en Nederlands en dan gaat zij weer terug naar Shanghai en ik naar Antwerpen: doei.
Oja, we hebben een hele tijd terug ook een keer bij haar gegeten. Dat was een beetje raar, zacht uitgedrukt. We hebben heel lang op haar kamer met een Chinese jongen moeten praten terwijl zij met een vriendin aan het koken was in de gezamenlijke keuken. Toen we gingen eten met zijn vijven werd er weinig gezegd. Wij hadden bij echt Chinees eten heerlijke noodles enzo verwacht, maar al het eten was koud! Behalve de kippenboutjes. We aten aubergine in sla verpakt, gekruide champignons, flinterdunne geraspte gekookte aardappelen, tomaat-uit-ei (hee, dat maak ikzelf ook wel eens). In al dat eten zaten, ik lieg niet, 2 hele bollen knoflook. Ik was haar enige buitenlandse vriendinnetje zei ze, de rest is Chinees. Bij haar op de gang wonen alleen Chinezen en ze volgt een module, ook met alleen Chinezen. Ja, zo leer je niet Engeland beter kennen. [Y]
