Na Liverpool vertrekken we in het weekend een heel andere kant uit. De file die waar we gisteren in stonden, staat er weer. Gelukkig rijden we nu aan de andere kant van de weg. Beetje leedvermaak toch :-O. We komen Y’s nieuwe favoriete auto’s tegen.
Het is een eind rijden naar de eindbestemming Perry Green. Y heeft zich vergist van aantal km en denkt al na 2 uur dat we er zijn. NOT. Het is nog een uur verder. We gaan eerst naar Hatfield House. Elisabeth heeft hier vroeger te horen gekregen dat ze de eerste vrouwelijke koninging van Engeland zou worden. En wij hebben de boom gezien waarbij ze toen zat! De culturele impact van de locatie gaat volledig aan ons voorbij. Wij hebben namelijk gehoord dat de film Shakespeare in Love hier is opgenomen. Druk op zoek naar Joseph Fiennes en Gwyneth Patrow dus.
Het huis is te bezichtigen. Maar dat doen we niet. De tuin wel. Echt Engels en erg mooi. Er is ook een beeldententoonstelling met ‘dier’ als thema. De psyche van de mens is toch raar: de spin die er staat krijg ik bijna niet gefotografeerd. Zo eng. Voor het eerst is het wat groener aan het worden. In de tuin staan ook heel veel Bluebells. Dit zijn blauwe bloemen die we al eerder hebben g
ezien. Blijkbaar typisch voor Engeland.
We doen een parkwandeling. Nog steeds op zoek naar Joseph en Gwyneth. Overal staan bankjes met spreuken erop. Erg leuk. Ik verzamel ze allemaal. Eh, meneer, kan u even… ok, dankjewel.
Na de wandeling willen we nog even in de tuin kijken. Er is een bruiloft bezig. Waar is de bruid? Waar is de bruidegom? Een jongen van net 20 staat in een ‘tuxedo’. Dit moet ‘m zijn. In Engeland trouwen jongeren veel vroeger dan in NL of België en dit was er een voorbeeld van. Erg jong, maar wel stijlvol met kwartet violisten.
Na Hatfield house gaan we op zoek naar de B&B ergens in de ‘Middle of Nowhere’. Het plaatsje is zo klein dat het niet te vinden is. Toch niet door ons. Anderhalf uur later…. helaas is dit niet overdreven 
. Maar ze houden woord: er is echt niks. Gelukkig een pub 2 minuten rijden. Er is een spannend gerecht wat iedereen heeft en wij willen het ook. Het is vlees met heel veel champignons en er komt stomende stoom vanaf. Ons bord stoomt niet. Het meisje weet niet zo goed wat ze met onze beteuterde gezichtjes aanmoet. Y vindt later uit wat we wel hadden moeten bestellen. Als troost neem ik lekker nog een apple-rhubarb-crumble. Lekker!
De volgende dag gaan we naar Perry Green. Dit is al wat we gaan doen vandaag dus we doen het rustig aan. We hebben eerst uitgebreid ontbeten in de B&B, waar Y haar romantische ideeën over een B&B bijstelt: de mevrouw moet stressen om voor 5 mensen full English breakfast klaar te maken. Als wij vertrekken gaat zij schoonmaken, wassen, strijken… Nee, toch maar niet een eigen B&B. Anyway, Perry Green. Dit is het vroegere huis van Henry Moore. We zien z’n huis, z’n werkplaats en ongeveer 20 grote beeldwerken. Heel mooi. Een paar van de mooiste plaatjes:
Einde van een lang weekend Engeland: van Liverpool tot bijna in Londen. [M]
