Van 26 april tot en met 1 mei waren de ouders van M hier op bezoek. Lang geleden, maar toch nog leuk om te lezen nietwaar? Ze hebben veeeeeeeel gewandeld! Kan ook niet anders, zulke fanatieke wandelaars, maar hier is het toch weer net even anders, tussen de vele schapen. De stiles (hekjes tussen weilanden) en de velden met koeien waren evenwel niet nieuw: “dat heb je in de Biesbosch ook, en daar moesten we één voor één aan een tak hangen om zo over een modderpoel heen te komen. Oke dan. Wij dachten dat we daar helemaal voor naar Engeland moesten, haha, niet dus.
De eerste dag kwamen ze aan in Manchester en daar hebben we een rondleiding gedaan, met stokjes gegeten en een pint gedronken in DE pub van Manchester.
De tweede dag reden we met de auto eerst anderhalf uur naar een piepklein gehuchtje vlakbij Bakewell. Daar bij the big tree begon onze wandeling: Chatsworth park and gardens, 7 miles. Bij een farmshop in de buurt wilde M de beroemde Bakewell pudding kopen, maar ik wil de echte, in Bakewell, als traktatie na de wandeling. We laten de vader van M kaartlezen, kan ie vast oefenen als ze alleen een wandeling gaan doen. M moet immers werken na vandaag en ik ga nog leren en heb mijn biopsychology examen.
Chatsworth House met zijn 175 kamers kun je ook van binnen bekijken, maar daarvoor is het te mooi weer. Het is eigenlijk de eerste keer dat het echt supermooi weer is hier. We wandelen gewoon in ons t-shirt! Heerlijk na een tijd van windjacks, oorwarmers en handschoenen. Het landschap is heel verschillend en erg mooi. Groen gras, bruin gras, een heuse trap met treden in een muur om naar een ander weiland te klimmen, een bos, water, waterval, toren met kanonnen en mooi uitzicht. De lammetjes hier waren heel klein en grappig aan het huppelen en rennen.
Als we net in de auto zitten en bij de parkeerplaats in Bakewell eruit willen, gaat het keihard onweren en regenen. Erg verandelijk weer hier, lijkt Nl en België wel. Dan komt de traktatie: Bakewell pudding in een traditionele originele shop. Het bijzondere van deze taart is dat ie is ontstaan door een misverstand in de keuken, de taart is omgekeerd, met jam onderop en de rest van de vulling bovenop. Het wordt warm geserveerd met custard pudding. We nemen er nog één mee naar huis, deze was veel te snel op.
Op dag 3 zijn ze naar de universiteit gewandeld en hebben we samen oatcakes gegeten bij Room for coffee. Daarna gingen zij verder Stoke ontdekken, voor zover er iets te zien is…. huizen die dringend een opknapbeurt kunnen gebruiken, schoorstenen van aardewerkfabrieken van vroeger. De vader van M heeft 1 foto gemaakt, of waren het er meer? Dag 4 gingen ze met de bus naar Stafford.
Op dag 5 gingen we met zijn drieën wandelen: Dovedale, 8km. We hebben hem iets verlengd door naar Milldale te lopen, net een klein poppendorpje waar we voor de lunch een snack konden bestellen bij een mevrouw achter een deurtje. Hier geen terras, geen keuze uit pubs, haha. Misschien dat hier 50 tot 100 mensen wonen? De weg hier naartoe was heel leuk, langs het water, onderweg naar boven geklommen in een grot, erg hoge rotsen, goed pad.
Muntjes in een afgehakte boomstam? Die gooi je toch in een fontein?
Vanuit Milldale lopen we omhoog en komen we in een heel andere wereld, zo rustig, groen met overal muurtjes van gestapelde stenen. Zo hebben ze vroeger het land verdeeld, heb ik ergens gelezen. Toen de pest uitbrak, wilde iedereen zijn eigen veldje en bouwde muurtjes van gestapelde stenen, vaak op een spoor van een ploeg. Daarom zijn veel veldjes niet rechtoe rechtaan, maar zit er een bocht in. Leuk, weer schapen, daar kun je naar blijven kijken! Deze hebben nummers, beetje zonde voor de foto. Ik heb hier een leuk filmpje gemaakt van gras etende schapen, zo van kgrap, kgrap, kgrap. Voor als we ze gaan missen als we thuis zijn.
Op het einde van de tocht gaat het regenen en moeten we schuin naar beneden een hoge heuvel af. Dit vind ik eng! Daarna nog door een modderig veld met koeien die boos zijn of gewoon een spelletje doen? Help. ’s Avonds thuis maken we shepperds pie. D komt eten en we gaan met zijn allen naar de pub. Met hem erbij praten we ook engels tegen elkaar, tot verbazing van de ouders, hihi. Morgen gaan we weer walken, zei ik opeens toen ik iets wilde vertalen, beter niet doen, gooi alles door elkaar hihi.
Op dag 6 gingen we met zijn vieren de pubwalk vanuit Betley (voor ons de tweede keer) doen. We hoefden hiervoor maar 20 minuten te rijden, er was genoeg tijd voor een heerlijke lunch buiten op het terras bij The hand and the trumpet.
Precies goed voor een laatste vakantiedag voor de ouders van M, want om 16.00 uur vertrokken ze weer met de trein naar het vliegveld.
[Y]
By the way: we smikkelen nu nog steeds van de meegebrachte hagelsag extra puur. Worstebrood, eierkoeken, bolussen, dropjes, kaas en worst zijn wel op. Volgens mij hadden ze speciaal een nieuwe koffer gekocht om al dat lekkers mee te brengen.
